Siły Obrony Ukrainy po raz trzeci w październiku uderzyły w LPDS „Samara” w obwodzie samarskim
W nocy z 9 na 10 października 2025 r. ukraińskie Siły Obrony ponownie uderzyły w liniową stację wytwórczo-dyspozytorską (LPDS) „Samara” w pobliżu osady Proswiet w obwodzie samarskim Rosji. Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy poinformował o ataku i określił obiekt jako zaangażowany w zaspokajanie potrzeb rosyjskiego wojska. Uderzenie było co najmniej trzecim atakiem na tę infrastrukturę w październiku.
Najważniejsze
- W nocy z 9 na 10 października Siły Obrony Ukrainy uderzyły w LPDS „Samara” w obwodzie samarskim Rosji — trzeci atak na ten obiekt w październiku.
- Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy poinformował o uderzeniu; stopień zniszczeń jest uszczegóławiany.
- LPDS „Samara” należy do Transniefti, ma powierzchnię ponad 216 ha i park zbiornikowy z 71 zbiornikami o łącznej pojemności ponad 1,6 mln m³ ropy.
- Stacja jest kluczowym węzłem odbioru, magazynowania i mieszania surowca z Tatarstanu, zachodniej Syberii i innych regionów wydobywczych Rosji w celu wytwarzania eksportowego gatunku Urals.
- 7 października zniszczono tam cztery zbiorniki RWS-50000 o pojemności 50 tys. m³ każdy; wcześniejszy uderzenie 2 października uszkodziło 11 zbiorników RWS-20000, trzy RWSWKP-50000, odcinek rurociągów i stację automatycznego nalewania.
- Sztab Generalny uznał uderzenia za realizację prawa Ukrainy do samoobrony na mocy art. 51 Karty NZ, wymierzoną w wojskowo-gospodarczy potencjał Rosji.
- Na gatunek Urals przypada do 50% rosyjskiego eksportu ropy.
Dlaczego to ważne
LPDS „Samara” to według Sztabu Generalnego największy rosyjski węzeł transportu i dystrybucji ropy, należący do Transniefti, w którym powstaje mieszanka eksportowa Urals, odpowiadająca za nawet połowę rosyjskiego eksportu ropy. Trzy uderzenia w ciągu niespełna dwóch tygodni (2, 7 i 10 października), w tym zniszczenie czterech zbiorników RWS-50000 i uszkodzenie kolejnych kilkunastu, wskazują na celową kampanię wymierzoną w jedną z kluczowych infrastruktur rosyjskiego sektora paliwowego. Kijów przedstawia te ataki jako realizację prawa do samoobrony na mocy art. 51 Karty NZ i jako sposób na ograniczenie potencjału finansującego rosyjską wojnę.
Co się stało
W nocy z 9 na 10 października 2025 r. pododdziały Sił Obrony Ukrainy ponownie uderzyły w liniową stację wytwórczo-dyspozytorską „Samara” (LPDS „Samara”) w pobliżu osady Proswiet w obwodzie samarskim Federacji Rosyjskiej. Informację przekazał Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy, który wskazał, że obiekt jest zaangażowany w zaspokajanie potrzeb rosyjskiego wojska. Stopień zniszczeń z uderzenia 10 października pozostaje przedmiotem ustaleń.
Było to co najmniej trzecie uderzenie w tę stację w październiku. 2 października w wyniku ataku uszkodzono 11 zbiorników RWS-20000, trzy zbiorniki RWSWKP-50000, odcinek rurociągów oraz stację automatycznego nalewania produktów naftowych. 7 października zniszczono cztery zbiorniki RWS-50000 o pojemności 50 tys. m³ każdy i wybuchł wielki pożar, a pobliskie drogi zostały zamknięte. Monitoringowy kanał Supernova+ szacował łączne szkody z wcześniejszych uderzeń, z uwzględnieniem ropy w zbiornikach, na około 200 mln USD.
Sztab Generalny opisał uderzenia jako wyraz realizacji przez Ukrainę prawa do samoobrony na mocy art. 51 Karty Narodów Zjednoczonych, ukierunkowany na obniżenie potencjału wojskowo-gospodarczego Rosji.
Jak piszą o tym źródła ukraińskie
Wszystkie źródła, które otrzymał agregator, są ukraińskie. Jednoznacznie przypisują one uderzenie Siłom Obrony Ukrainy, powołując się na Sztab Generalny jako źródło informacji. Ukraińskie media podkreślają strategiczną rolę LPDS „Samara” dla zaopatrzenia rosyjskiego wojska i dla formowania gatunku Urals, przedstawiając ataki jako realizację prawa do samoobrony na mocy art. 51 Karty NZ. Łączą one uderzenia 2, 7 i 10 października w spójną kampanię wymierzoną w tę stację i osadzają ją w szerszym kontekście jednoczesnych uderzeń w rosyjskie punkty dowodzenia, środki walki elektronicznej oraz obiekty logistyczne na okupowanych terytoriach i w Rosji.
Kontekst
LPDS „Samara” to największy rosyjski węzeł odbioru, magazynowania i mieszania ropy, należący do Transniefti. Surowiec dociera tam rurociągami magistralnymi z Tatarstanu, zachodniej Syberii i innych regionów wydobywczych Rosji, gdzie mieszany jest w celu uzyskania eksportowego gatunku Urals. Park zbiornikowy liczy 71 zbiorników o łącznej pojemności ponad 1,6 mln m³ ropy, a powierzchnia obiektu przekracza 216 ha. Na gatunek Urals przypada do 50% rosyjskiego eksportu ropy.
W nocy z 1 na 2 października kanał monitorujący Astra informował o wybuchach i pożarze w parku zbiornikowym stacji. Według Sztabu Generalnego i doniesień Ukrinformu w wyniku tego uderzenia uszkodzono 11 zbiorników RWS-20000, trzy RWSWKP-50000, odcinek rurociągów i stację automatycznego nalewania. 7 października zniszczono cztery zbiorniki RWS-50000 o pojemności 50 tys. m³ każdy i wybuchł rozległy pożar; The Moscow Times, powołując się na kanały monitorujące, opisała zamknięcie pobliskich dróg. W tym samym okresie pod uderzeniem znalazł się również Nowoszachtyński Rafineria Ropy naftowej w obwodzie rostowskim, przerabiająca do 7,5 mln ton ropy rocznie, której większość produktów kierowana jest na eksport; gubernator poinformował o uszkodzeniu pobliskiego mostu kolejowego.
9 i w nocy z 10 października Siły Obrony uderzyły także w punkty dowodzenia rosyjskich pododdziałów w rejonach Pieriemożnego w obwodzie zaporoskim i Dokuczajewsku w obwodzie donieckim, w stację walki elektronicznej w rejonie Truchanowego w obwodzie briańskim, w centrum szkolenia sierżantów w rejonie Choriłów w obwodzie chersońskim, w bazę remontowo-odtworzeniową w rejonie Suchodiśłska w obwodzie ługańskim, w skład paliw i smarów w rejonie Czystiakowego w obwodzie donieckim oraz w składy materiałowo-techniczne w rejonach Rodynkowego w obwodzie donieckim i Borowienek w obwodzie ługańskim.