Dyrektywa o ochronie tymczasowej UE
Dyrektywa o ochronie tymczasowej UE (Council Directive 2001/55/EC) to akt prawa Unii Europejskiej przyjęty w 2001 roku jako instrument solidarności w obszarze azylu. Przewiduje on mechanizm przyznawania ochrony tymczasowej osobom przesiedlonym, masowo napływającym z państw trzecich, które nie mogą powrócić do swojego kraju pochodzenia, w szczególności w przypadku konfliktów zbrojnych lub systematycznego łamania praw człowieka. Dyrektywa określa minimalne standardy dotyczące prawa pobytu, dostępu do rynku pracy, mieszkania, zabezpieczenia społecznego, edukacji i opieki zdrowotnej. Po rozpoczęciu przez Rosję pełnoskalowej inwazji na Ukrainę w 2022 roku Rada UE po raz pierwszy w historii uruchomiła tę dyrektywę, przyznając ochronę tymczasową ukraińskim uchodźcom, i od tego czasu kilkakrotnie ją przedłużała.
-
Węgry nie zastosują unijnego wykluczenia ochrony czasowej dla mężczyzn z Ukrainy objętych obowiązkiem wojskowym
Węgry oficjalnie poinformowały Komisję Europejską, że skorzystają z art. 7 Dyrektywy o ochronie czasowej, by utrzymać ochronę dla ukraińskich mężczyzn w wieku poborowym, w tym tych uchylających się od służby wojskowej. Bruksela potwierdziła, że wobec takiej decyzji nie będzie konsekwencji po stronie UE.