Opublikowano · Aktualizacja

Ukraina staje się węzłem tranzytowym i magazynowym dla amerykańskiego LNG po rosyjskich uderzeniach w wydobycie gazu

Po zniszczeniu w 2025 roku przez rosyjskie ataki nawet 60% krajowego wydobycia gazu, Naftohaz Ukrainy dokonał zasadniczej rewizji strategii importowej i dynamicznie zwiększa zakupy amerykańskiego LNG. Ukraińskie podziemne magazyny gazu na zachodzie kraju, w pobliżu granicy z UE, mogą stać się węzłem dystrybucyjnym dla amerykańskiego surowca kierowanego do Europy Środkowej i Wschodniej, co wpisuje się w koncepcję Wertycznego Korytarza Gazowego i Inicjatywy Trójmorza wspieranych przez administrację Donalda Trumpa.

Najważniejsze

  • W 2025 roku rosyjskie uderzenia w infrastrukturę wydobycia gazu zniszczyły do 60% mocy produkcyjnych Ukrainy.
  • W 2024 roku Ukraina nie kupiła żadnego amerykańskiego LNG; w 2025 roku zakontraktowała około 456 mln m sześc., a w samym I kwartale 2026 roku – 381 mln m sześc.
  • Naftohaz stworzył cztery odrębne bramy importowe dla amerykańskiego LNG: terminal w Świnoujściu z Orlen, terminal w Kłajpedzie z Ignitis, pływający terminal w Mukran w Niemczech oraz terminal w Revithoussa w Grecji.
  • Ukraina posiada największe w Europie podziemne magazyny gazu o pojemności ponad 30 mld m sześc., a znaczna ich część znajduje się na zachodzie kraju przy granicy z UE.
  • Wertyczny Korytarz Gazowy biegnący z północy na południe przez Bułgarię i Rumunię otrzymuje zdecydowane wsparcie administracji prezydenta USA Donalda Trumpa.
  • Europa sprowadzać będzie w tym roku około dwóch trzecich importu LNG ze Stanów Zjednoczonych, wyprzedzając Norwegię jako największego dostawcę.
  • P.o. dyrektora generalnego Naftohazu Serhij Fedorenko, mianowany w lipcu 2026 roku, odegrał wcześniej kluczową rolę w rozszerzeniu importu LNG ze Stanów Zjednoczonych, Polski, Litwy i Grecji.

Dlaczego to ważne

Rosyjskie uderzenia wymusiły na Ukrainie strategiczny zwrot w kierunku amerykańskiego LNG, a tempo kontraktacji wzrosło z zera w 2024 roku do setek milionów metrów sześciennych w kolejnych kwartałach. Położone na zachodzie Ukrainy podziemne magazyny gazu, zlokalizowane przy granicy z UE, mogą uczynić z kraju kluczowy węzeł dystrybucyjny dla amerykańskiego surowca w Europie Środkowej i Wschodniej, wypierając dostawy rosyjskie. Wsparcie administracji Trumpa dla Wertycznego Korytarza Gazowego i Inicjatywy Trójmorza wpisuje ukraińską rolę energetyczną w szerszą transatlantycką politykę infrastrukturalną.

Co się stało

Rosyjskie ataki na ukraińską infrastrukturę gazową w 2025 roku zniszczyły do 60% mocy wydobywczych, co zmusiło państwową spółkę Naftohaz Ukrainy do zasadniczej rewizji strategii importowej. Firma stworzyła cztery odrębne kanały dostaw amerykańskiego LNG: terminal w Świnoujściu we współpracy z Orlen, terminal w Kłajpedzie z Ignitis, pływający terminal w Mukran w Niemczech oraz terminal w Revithoussa w Grecji. Jeszcze w 2024 roku Ukraina nie importowała amerykańskiego LNG; w 2025 roku zakontraktowała około 456 mln m sześc., a w samym pierwszym kwartale 2026 roku już 381 mln m sześc. P.o. dyrektora generalnego Naftohazu Serhij Fedorenko, mianowany w lipcu 2026 roku, wcześniej odegrał kluczową rolę w rozszerzaniu importu LNG i pogłębianiu współpracy z partnerami ze Stanów Zjednoczonych, Polski, Litwy i Grecji.

Jak piszą o tym źródła ukraińskie

Ukraińskie źródła podkreślają konkretne działania operacyjne Naftohazu – cztery bramy importowe LNG i rosnące wolumeny kontraktacji (456 mln m sześc. w 2025 roku i 381 mln m sześc. w pierwszym kwartale 2026 roku) – jako dowód, że zwrot w stronę amerykańskiego LNG już funkcjonuje. Narracja wprost wskazuje Rosję jako bezpośrednią przyczynę zmiany kursu poprzez ataki, które zniszczyły większość krajowego wydobycia, a amerykański LNG wraz z ukraińskimi magazynami przedstawia jako rozwiązanie zastępcze i zarazem przyszłą rolę węzła dla partnerów z UE. Obie publikacje powołują się na Atlantic Council jako zachodni autorytet potwierdzający tezę o ukraińskim węźle gazowym.

Kontekst

Inicjatywa Trójmorza, uruchomiona za czasów pierwszej administracji Donalda Trumpa, skupia 13 państw od Bałtyku po Adriatyk i Morze Czarne w celu budowy infrastruktury energetycznej dla Europy Środkowej i Wschodniej. Wertyczny Korytarz Gazowy przebiega z północy na południe przez Bułgarię i Rumunię i otrzymuje zadeklarowane wsparcie administracji Trumpa. W bieżącym roku Europa sprowadzać będzie około dwóch trzecich swojego importu LNG ze Stanów Zjednoczonych, wyprzedzając Norwegię jako największego dostawcę na kontynencie.