Opublikowano · Aktualizacja

Nepal zakończył 40-dniową akcję ratunkową po sierpniowej powodzi; wśród zaginionych 56 obywateli Ukrainy

Nepal zakończył 5 października aktywną fazę operacji poszukiwawczo-ratunkowej trwającą 40 dni po powodzi błyskawicznej, która 26 sierpnia uderzyła w rejon przy granicy nepalsko-tybetańskiej. W wyniku katastrofy zginęło co najmniej 1455 osób, a 5285 uznaje się za zaginionych, w tym 56 obywateli Ukrainy. Władze Nepalu rozpoczynają procedury prawne umożliwiające oficjalne uznanie zaginionych za zmarłych, a Ukraina kontynuuje śledztwo i tworzy bazę profili DNA krewnych.

Najważniejsze

  • 5 października Nepal zakończył 40-dniową aktywną operację poszukiwawczo-ratunkową
  • Powódź rozpoczęła się 26 sierpnia w rejonie granicy Nepalu z Tybetem (Chiny) po oberwaniu się lodowca
  • Co najmniej 1455 osób zginęło, a 5285 uznaje się za zaginionych
  • Wśród zaginionych jest 56 obywateli Ukrainy – dwie grupy turystyczne (47 i 7 osób) oraz jedna osoba w zagranicznej grupie
  • Uratowano 13 795 osób; powódź zniszczyła 12 elektrowni wodnych, drogi, mosty i zabudowania
  • Na odbudowę i rehabilitację potrzeba blisko 5 mld USD
  • Chiny potwierdziły 43 ofiary śmiertelne i 519 zaginionych, w tym 261 cudzoziemców

Dlaczego to ważne

Zakończenie aktywnej fazy poszukiwawczo-ratunkowej zamyka najintensywniejszy etap reagowania na jedną z najtragiczniejszych ostatnich katastrof w Nepalu – z ponad 6,7 tys. osób, które zginęły lub zaginęły. Sprawa ma wyraźny wymiar ukraiński: 56 obywateli Ukrainy wciąż uznawanych jest za zaginionych, a ich identyfikacja i procedury konsularne wymagają współpracy MSZ, policji i ambasad w Indiach i Chinach. Przejście do fazy prawnego uznawania zaginionych za zmarłych otwiera trudny etap dla rodzin – od formalności spadkowych po wypłaty ubezpieczeń. Szacowany koszt odbudowy rzędu 5 mld USD pokazuje skalę wyzwania humanitarnego i infrastrukturalnego, przed którym stoi Nepal.

Co się stało

5 października Nepal zakończył 40-dniową aktywną operację poszukiwawczo-ratunkową prowadzoną po powodzi błyskawicznej, która 26 sierpnia uderzyła w rejon przy granicy nepalsko-tybetańskiej. Katastrofę wywołało oberwanie się lodowca, które zesłało kaskadę skał, lodu, błota i gruzu w doliny rzek Trishuli, Bhote Koshi i Narayani, powodując gwałtowne wezbrania wody i zalanie osiedli. W Nepalu zginęło co najmniej 1455 osób, 5285 uznaje się za zaginionych, a 13 795 osób uratowano. Powódź zniszczyła 12 elektrowni wodnych, drogi, mosty, tereny rolnicze i zabudowania. Kierownik Nepalskiego Krajowego Centrum Operacji Ratunkowych Phanindra Paudel poinformował o przejściu do fazy poszukiwania i odzyskiwania szczątków oraz o rozpoczęciu procedur zmierzających do oficjalnego uznania zaginionych za zmarłych, co ma umożliwić rodzinom uregulowanie spraw ubezpieczeniowych, bankowych i spadkowych. Szef Krajowego Urzędu ds. Ograniczania Ryzyka Katastrof Dharam Raj Upreti przekazał, że aktywne poszukiwania ciał zostały wstrzymane, choć wydobywanie szczątków, mienia i wartościowych przedmiotów będzie kontynuowane, a w razie potrzeby możliwe są dalsze akcje ratunkowe.

Kontekst

Katastrofa rozpoczęła się 26 sierpnia w rejonie granicy Nepalu z Tybetem, gdzie oberwanie się lodowca wywołało kaskadę skał, lodu, błota i gruzu, która zatamowała rzeki Trishuli, Bhote Koshi i Narayani i spowodowała nagłe zalanie dolnych odcinków dolin. W Chinach (Tybet) potwierdzono 43 ofiary śmiertelne, a 519 osób – w tym 261 cudzoziemców – uznaje się za zaginione. Wśród poszkodowanych byli setki turystów i pielgrzymów z 26 krajów, którzy podróżowali w kierunku góry Kajlas.