Ukraiński wywiad opublikował dane o rosyjskiej rakiecie «Sowa»
Rosja zaczęła wykorzystywać nową rakietę szybującą «Filin» w atakach na Ukrainę pod koniec lata, ale podawane materiały różnią się co do roku rozpoczęcia użycia. Ukraiński wywiad opublikował trójwymiarowy model pocisku oraz szczegóły jego konstrukcji, silnika, systemów nawigacji i podzespołów elektronicznych.
Najważniejsze
- Na portalu War&Sanctions opublikowano interaktywny model 3D rakiety «Filin» wraz z danymi o jej podzespołach.
- Deklarowana prędkość rakiety wynosi 800 km/h, a zasięg do 1200 km.
- Fuzelaz ma długość 3,5 metra, a rozpiętość skrzydeł wynosi 3 metry.
- Istnieją wersje z głowicami bojowymi o masie 50 i 100 kilogramów.
- Ukraiński wywiad zidentyfikował 35 amerykańskich i 22 chińskie podzespoły elektroniczne.
- Rakieta wykorzystuje rosyjski silnik R500 produkowany przez LLC „Reynolds”.
Dlaczego to ważne
Pocisk rozszerza arsenał rosyjskich środków ataku powietrznego używanych przeciwko Ukrainie. Jego deklarowany zasięg do 1200 kilometrów, zdolność lotu na bardzo niskiej wysokości i potencjalne możliwości startu z różnych platform mogą wymagać rozszerzenia systemów obrony powietrznej. W jego wyposażeniu elektronicznym wykryto podzespoły amerykańskie i chińskie, natomiast silnik jest rosyjski.
Co się stało
Ukraińskie GUR opublikowało na portalu War&Sanctions interaktywny model 3D, opis elementów konstrukcji oraz bazę podzespołów elektronicznych rakiety. Według danych GUR, Rosja zaczęła wykorzystywać pocisk przeciwko Ukrainie pod koniec lata, lecz materiały nie są zgodne co do roku. Rakietę opracowało rosyjskie NPO „Mólnia”, należące do korporacji „Taktyczna broń rakietowa”. Jej długość wynosi 3,5 metra, a rozpiętość skrzydeł 3 metry. Fuzelaz wykonano z kompozytów, w tym włókna węglowego i szklanego, a części elementów wytworzono technologią druku 3D. Deklarowane przez Rosję parametry obejmują maksymalną prędkość 800 km/h, zasięg do 1200 km oraz wersje z głowicami bojowymi o masie 50 i 100 kg. Start odbywa się z wyrzutni naziemnej z użyciem wspomagającego ładunku prochowego. GUR wskazał 35 amerykańskich i 22 chińskie podzespoły elektroniczne, a także podwyższony udział komponentów chińskich i ujednolicenie rozwiązań stosowanych w różnych blokach i platformach.
Jak piszą o tym źródła ukraińskie
Ukraińskie publikacje skupiają się na materiałach wywiadu, застосуванні ракети przeciwko Ukrainie, jej charakterystyce technicznej oraz możliwym rozszerzeniu rosyjskich możliwości ataku powietrznego. Podkreślane są niski lot, zasięg, prędkość, zwrotność, warianty głowic bojowych i potencjalny start z samolotów oraz bezzałogowych statków powietrznych.
Jak piszą o tym źródła międzynarodowe
Materiały anglojęzyczne koncentrują się na rosyjskому wykorzystaniu rakiety i ujawnianych przez ukraiński wywiad danych technicznych, przedstawiając je w formie anglojęzycznych podsumowań.
W czym relacje się różnią
Podane materiały różnią się co do roku rozpoczęcia przez Rosję używania rakiety: część wskazuje 2025 rok, a część — 2026 rok. Równocześnie wszystkie zgodnie wskazują, że zastosowanie rozpoczęło się pod koniec lata.
Kontekst
Rakieta była opisywana jako stosunkowo niedrogi naziemny środek ataku powietrznego z napędem odrzutowym. Podobny silnik R500 wcześniej zidentyfikowano w rosyjskich rakietach szybujących S-71K „Kover” i S-71M „Monokhrom”. Jeden z ukraińskich doradców stwierdził, że niektóre podobne rakiety mogą być wystrzeliwane z helikopterów i bezzałogowych statków powietrznych oraz nie wymagać specjalnego miejsca startowego.