Sąd we Lwowie skazał na dożywocie sprawcę zabójstwa językoznawczyni Iryny Farion
Szewczenkowski sąd rejonowy we Lwowie skazał 1 października 2026 roku Wiaczesława Zinczenkę na dożywocie za zabójstwo lingwistki Iryny Farion, zastrzelonej w 2024 roku przed własnym domem. Zastępca szefa policji Andrij Niebytow poinformował 2 października, że nie ustalono żadnych zleceniodawców ani wspólników sprawcy.
Najważniejsze
- Wyrok dożywocia dla Wiaczesława Zinczenki zapadł 1 października 2026 roku w Szewczenkowskim sądzie rejonowym we Lwowie.
- Policja nie ustaliła zleceniodawców ani wspólników; sąd uznał, że Zinczenko działał sam, z osobistych pobudek i niechęci do działalności publicznej Farion.
- Śledztwo trwało dwa lata; przeprowadzono 92 ekspertyzy i przesłuchano ponad 1500 osób, w tym świadków strzałów.
- Iryna Farion została zastrzelona 19 lipca 2024 roku we Lwowie; Zinczenkę zatrzymano 25 lipca 2024 roku w Dnieprze.
- Sąd zasądził 5 mln hrywien odszkodowania na rzecz córki Farion, Sofii Osoby, zamiast żądanych 15 mln.
- Oskarżony nie przyznał się do winy i zrezygnował z ostatniego słowa; wyrok może zostać zaskarżony w ciągu 30 dni.
- W śledztwie ustalono, że Zinczenko komunikował się w rosyjskojęzycznych ekstremistycznych grupach na Telegramie i nazywał siebie «sanitariuszem tego społeczeństwa».
Dlaczego to ważne
Sprawa zamyka politycznie naładowane zabójstwo kontrowersyjnej postaci publicznej we Lwowie wyrokiem najwyższego wymiaru kary. Oficjalne potwierdzenie, że nie znaleziono zleceniodawców ani wspólników, odpowiada na utrzymujące się w przestrzeni publicznej spekulacje o możliwych mocodawcach. Jednocześnie ujawniona skala śledztwa — 92 ekspertyzy i ponad 1500 przesłuchanych — pokazuje, jak szeroko zbadano sprawę, by przypisać zbrodnię jednemu sprawcy. Wątek rosyjskojęzycznych grup ekstremistycznych i brak skruchy u oskarżonego stanowią kluczowy element motywacyjny.
Co się stało
1 października 2026 roku Szewczenkowski sąd rejonowy we Lwowie ogłosił wyrok uznający Wiaczesława Zinczenkę za winnego umyślnego zabójstwa Iryny Farion — lingwistki znanej z kontrowersyjnych wypowiedzi o języku ukraińskim — powiązanego z pełnieniem przez nią obowiązku publicznego, dokonanego z pobudek nietolerancji narodowej, a także nielegalnego posiadania broni palnej. Sąd skazał go na karę dożywotniego pozbawienia wolności i zasądził 5 mln hrywien odszkodowania na rzecz córki zamordowanej, Sofii Osoby. Następnego dnia, 2 października, zastępca szefa Narodowej Policji Andrij Niebytow poinformował w przemówieniu telewizyjnym, że nie ustalono żadnych zleceniodawców ani wspólników; sąd uznał, że Zinczenko działał samodzielnie, z osobistych przekonań. Śledztwo, prowadzone wspólnie przez policję, prokuraturę i SBU przez dwa lata, objęło 92 ekspertyzy, ponad 1500 przesłuchanych, setki kamer monitoringu, kilkadziesiąt hektarów terenu i ustalenie trasy sprawcy z wynajmowanego mieszkania do miejsca zbrodni. Wśród dowodów znalazły się: DNK Zinczenki na ławce i krześle przy domu Farion, ekspertyza portretowa wskazująca go na nagraniach, bluza, kapelusz i okulary kupione w Dnieprze i przesłane do Lwowa, a także notatki i wiadomości, w których nazywał siebie «sanitariuszem tego społeczeństwa» i pisał o braku skruchy. Oskarżony nie przyznał się do winy i zrezygnował z prawa do ostatniego słowa; obrona zapowiedziała apelację w 30-dniowym terminie.
Jak piszą o tym źródła ukraińskie
Ukraińskie media skupiają się na komunikacie policji i przedstawiają wyrok jako pełne zamknięcie sprawy, podkreślając, że Zinczenko działał sam, z osobistej niechęci do Farion. Kilka redakcji zwraca uwagę na przyznaną rekompensatę córce zamordowanej i jej zapowiedź przekazania pieniędzy na potrzeby brygady «Rubiż», w której służył jej mąż — łącząc sprawę z realiami służby wojskowej w czasie wojny. Dużo miejsca poświęcono dowodom dotyczącym motywu, w tym aktywności oskarżonego w rosyjskojęzycznych ekstremistycznych grupach na Telegramie oraz jego notatkom z oświadczeniami o braku skruchy.
W czym relacje się różnią
Liczba ekspertyz kryminalistycznych przeprowadzonych w sprawie: oficjalne komunikaty podają 92, natomiast szczegółowy opis przebiegu procesu mówi o ponad 60. Niektóre ukraińskie redakcje tytułują ustalenia policji jako «brak dowodów», że Zinczenko działał na zlecenie lub miał wspólników, podczas gdy wypowiedź zastępcy szefa policji i inne media ujmują to szerzej — jako nieustalenie zleceniodawców, wspólników ani współuczestników.
Kontekst
Iryna Farion, lingwistka znana z polaryzujących wypowiedzi o języku ukraińskim, została postrzelona w głowę 19 lipca 2024 roku na podwórku swojego domu przy ulicy Masaryka we Lwowie i zmarła w szpitalu kilka godzin później. Wiaczesław Zinczenko, który w chwili wyroku miał 20 lat, został zatrzymany w Dnieprze 25 lipca 2024 roku i następnego dnia aresztowany bez możliwości wpłacenia kaucji; nie przyznał się do winy i zrezygnował z ostatniego słowa. Dwuletnie śledztwo, prowadzone przez policję, prokuraturę i SBU, ustaliło trasy sprawcy, zakup przez niego przerobionego pistoletu «Stalker 2906» oraz jego aktywność internetową wymierzoną w Farion co najmniej od marca 2024 roku. Córka zamordowanej, Sofia Osoba, której mąż Wałył Osoba służył w brygadzie «Rubiż», domagała się 15 mln hrywien odszkodowania; sąd przyznał 5 mln.