Opublikowano · Aktualizacja

Rozmowy USA–Rosja: do negocjacji w sprawie wojny w Ukrainie dołączono wielomiliardową umowę dotyczącą aktywów Łukoilu

Negocjacje USA–Rosja w sprawie zakończenia wojny w Ukrainie zostały rozszerzone o wielomiliardową transakcję obejmującą międzynarodowe aktywa rosyjskiej firmy naftowej Łukoil — pola naftowe, rafinerie i stacje benzynowe na całym świecie. Umowa wymaga zgody zarówno administracji USA, jak i Kremla. W rozmowy zaangażowani są amerykańscy inwestorzy powiązani z Donaldem Trumpem, inwestorzy z Bliskiego Wschodu oraz amerykańska rządowa agencja rozwoju DFC.

Najważniejsze

  • Przedmiotem transakcji są międzynarodowe aktywa Łukoil — pola naftowe, rafinerie i stacje benzynowe, m.in. pola w Kamerunie, rafinerie w Europie i stacje w New Jersey
  • Władimir Putin poruszył sprawę umowy 5 września podczas spotkania w Kremlu z negocjatorami USA Stevem Witkoffem i Jaredem Kushnerem
  • Putin zaproponował transakcję jako sposób na pokazanie Rosjanom, że mogą robić biznes z USA; strona amerykańska odpowiedziała, że podejmie prace nad umową, widząc w niej szansę na poprawę relacji z Kremlem i obniżkę cen energii
  • Zatwierdzenie transakcji wymaga zgody rządu USA i Kremla; ostateczna decyzja zależy od Putina i Trumpa
  • Grupę kupujących tworzą: amerykański inwestor Todd Boehly (który przekazał 2 mln USD na projekty polityczne Trumpa), katarscy przedsiębiorcy Mutaz i Ramez Al-Hajat (partnerzy Kushnera i Ivanki Trump), fundusz z Abu Zabi kontrolowany przez szejka Tahnoona ibn Zajeda Al Nahjana oraz amerykańska agencja DFC
  • Choć Łukoil jest formalnie firmą prywatną, o wyniku transakcji decydują ostatecznie Putin i Trump
  • NYT nie znalazł sygnałów, by Kushner lub Witkoff mieli osobiście zarabiać na transakcji; rzecznik Witkoffa oświadczył, że nie ma konfliktu interesów
  • Wcześniej w roku Łukoil wycenił międzynarodowe aktywa na ok. 20 mld USD; ostateczna cena nie jest znana
  • Aktualne pozwolenie na transakcje z aktywami Łukoil w USA wygasa 29 października 2026 r.

Dlaczego to ważne

Wielomiliardowa umowa energetyczna została włączona w ramy negocjacji USA–Rosja w sprawie wojny w Ukrainie, co zaciera granicę między dyplomacją pokojową a interesami biznesowymi. Zatwierdzenie sprzedaży przez USA automatycznie znosiłoby amerykańskie sankcje na te aktywa, zwiększając ich wartość i zmieniając politykę sankcyjną wobec jednego z największych rosyjskich koncernów naftowych. Transakcja zależy bezpośrednio od decyzji Putina i Trumpa, a wśród zaangażowanych stron są agendy rządu USA, pośrednicy powiązani z Trumpem i inwestorzy z Bliskiego Wschodu.

Co się stało

Administracja USA i Rosja rozszerzyły negocjacje pokojowe w sprawie wojny w Ukrainie o wielomiliardową transakcję dotyczącą międzynarodowych aktywów rosyjskiego koncernu naftowego Łukoil. Sprawa trafiła na stół 5 września, kiedy Władimir Putin podczas spotkania w Kremlu z amerykańskimi negocjatorami Stevem Witkoffem i Jaredem Kushnerem zaproponował umowę jako sposób na zademonstrowanie Rosjanom, że mogą prowadzić interesy z Amerykanami. Strona amerykańska odpowiedziała, że podejmie prace nad transakcją, traktując ją jako narzędzie budowania relacji z Moskwą i obniżania światowych cen energii.

Przedmiotem umowy są pola naftowe, rafinerie i stacje benzynowe Łukoila na całym świecie — m.in. pola naftowe w Kamerunie, rafinerie w Europie oraz stacje benzynowe w New Jersey. Zatwierdzenie wymaga zgody zarówno rządu USA, jak i Kremla; ostateczna decyzja zależy od Putina i Trumpa. Choć Łukoil formalnie pozostaje firmą prywatną, jej losy w tej sprawie są powszechnie uznawane za zależne od prezydenta Rosji.

Wiodącą grupę kupujących tworzą: amerykański inwestor Todd Boehly (który przekazał 2 mln USD na projekty polityczne Trumpa), dwie grupy inwestorów z Bliskiego Wschodu prowadzące wcześniej interesy z Kushnerem lub rodziną Witkoffa — w tym katarscy przedsiębiorcy Mutaz i Ramez Al-Hajat (partnerzy Kushnera i Ivanki Trump w projekcie luksusowego ośrodka wypoczynkowego w Albanii) oraz fundusz inwestycyjny z Abu Zabi kontrolowany przez szejka Tahnoona ibn Zajeda Al Nahjana — a także amerykańska agencja rządowa DFC (U.S. International Development Finance Corporation). Według New York Timesa nie ma sygnałów, by Kushner lub Witkoff mieli osobiście czerpać zyski z transakcji; rzecznik Witkoffa oświadczył, że nie ma konfliktu interesów ani udziału finansowego. Wcześniej w roku Łukoil wycenił swoje międzynarodowe aktywa na ok. 20 mld USD; ostateczna cena nie jest jeszcze znana, a obecne pozwolenie na transakcje z aktywami Łukoil w USA wygasa 29 października 2026 r.

W czym relacje się różnią

W artykułach pojawiają się rozbieżności w pisowni i identyfikacji głównego amerykańskiego inwestora: większość podaje pisownię „Todd Boehly", część — „Todd Boelie". Inwestorzy katarscy są podawani w różnych formach: „Mutaz Alhayat i Ramez Alhayat" lub „Mutaz i Ramez Al-Hajati". Data zawarcia umowy Łukoil–Carlyle jest podawana jako „koniec stycznia 2026" lub niejednoznacznie jako „koniec stycznia 2025/2026".

Kontekst

W październiku 2025 r. USA po raz pierwszy w drugiej kadencji Trumpa nałożyły nowe sankcje na Rosję, obejmujące dwa największe rosyjskie koncerny naftowe — Rosnieft i Łukoil. Po sankcjach Łukoil ogłosił zamiar sprzedaży zagranicznych aktywów. Firma przyjęła ofertę międzynarodowego tradera towarowego Gunvor i uzgodniła kluczowe warunki, ale transakcja nie doszła do skutku, ponieważ Departament Skarbu USA nie wyraził zgody. Pod koniec stycznia 2026 r. Łukoil podpisał umowę z amerykańską firmą inwestycyjną Carlyle na sprzedaż LIG, ale wciąż oczekuje ona na zatwierdzenie przez OFAC. Administracja Trumpa wielokrotnie przedłużała termin sprzedaży aktywów Łukoila; obecne pozwolenie na transakcje z jego zagranicznymi aktywami wygasa 29 października 2026 r. Wcześniej w roku Łukoil wycenił swoje międzynarodowe aktywa na ok. 20 mld USD. We wrześnisku 2025 r. pojawiły się informacje, że amerykański inwestor Todd Boehly, który w 2022 r. współkupił Chelsea FC od Romana Abramowicza, przygotował ofertę zakupu zagranicznych aktywów Łukoila, które wcześniej miała przejąć grupa Carlyle. Trump promuje ideę transakcji biznesowych z Rosją od początku 2025 r., nazywając ten kraj „wielką szansą". Kushner i Witkoff wielokrotnie odwiedzali Rosję na spotkania z Putinem i twierdzili, że perspektywa odbudowy więzi gospodarczych z Zachodem może skłonić Putina do kompromisu w sprawie Ukrainy.