Opublikowano · Aktualizacja

USA i Rosja omawiają pakięt gospodarczych umów po zakończeniu wojny na Ukrainie

Stany Zjednoczone i Rosja negocjują możliwe poprzetargowe umowy dotyczące ropy, gazu, lotnictwa, tytanu, nawozów i innych sektorów. Żadna ostateczna umowa nie została jeszcze zawarta, a realizacja projektów zależy od zakończenia wojny na Ukrainie.

Najważniejsze

  • Rozmowy obejmują możliwy powrót amerykańskich spółek naftowych na rynek rosyjski po zakończeniu wojny.
  • Biały Dom i Kreml rozważają wznowienie wspólnego przedsięwzięcia naftowego w pobliżu Sachalinu.
  • Jedna z propozycji zakłada udział amerykańskich firm w dostawach rosyjskiej ropy do Europy przez ropociąg „Przyjaźń”.
  • Omawiano również dostęp amerykańskich linii lotniczych do rosyjskiego przestrzeni powietrznej, współpracę w produkcji tytanu oraz projekty gazowe.
  • W realizację projektów mogли бы входиć złagodzenie sankcji na kalijowe nawozy i eksport przez porty bałtyckie.
  • Amerykańscy urzędnicy twierdzą, że pełna normalizacja gospodarcza będzie możliwa dopiero po zakończeniu wojny.
  • ExxonMobil, jedyna amerykańska firma uczestnicząca w projekcie „Sachalin-1”, poinformowała, że nie zamierza wznawiać działalności w Rosji.

Dlaczego to ważne

Proponowane porozumienia mogłyby odtworzyć większość relacji gospodarczych Stanów Zjednoczonych z Rosją i zmienić reżim sankcji po zakończeniu wojny. Ich potencjalny wpływ obejmuje dostawy paliw i gazu do Europy, zaangażowanie amerykańskich koncernów oraz możliwe zniesienie ograniczeń na rosyjskie nawozy i inne aktywa. Ekonomiczna normalizacja byłaby przy tym powiązana z ogólnym porozumieniem pokojowym, ale mogłaby również nastąpić wcześniej, co викликає obawy ukraińskich polityków i części Kongresu.

Co się stało

W rozmowach związanych z zakończeniem wojny USA i Rosja omawiają pakiet potencjalnych biznesowych uzgodnień. Obejmuje on wspólne przedsięwzięcia naftowe w pobliżu Sachalinu, udział amerykańskich firm w dostawach ropy do Europy przez „Przyjaźń”, dostęp linii lotniczych do росyjskiego przestrzeni powietrznej, produkcję tytanu, projekt skroplonego gazu na Alasce oraz możliwe wznowienie dostaw gazu przez „Nord Stream”. Omawiano także złagodzenie sankcji dotyczących kalijowych nawozów, ich eksport przez porty bałtyckie, zamrożone aktywa i międzynarodowe aktywa Lukoilu. Jedna z ідей przewidywała przekazanie zarządzania Zaporiżną elektrownią jądrową струкurom, яка podzieliłaby jej zasoby między Ukrainę i Rosję. Żadні з цих питань ще не погоджено остаточно, а переговори відбуваються без прямого участия України чи Європи.

Jak piszą o tym źródła ukraińskie

Ukraińskie джерела передусім зосереджуються на застереженні Володимира Зеленського: «дизельна угода» може стати початком ширшого процесу послаблення санкцій та нормалізації відносин США з Росією. Для України це стосується енергетики, заморожених активів і безпеки загалом. Окремо наголошується, що попередні ініціативи зупинилися після відхилення російських вимог про територіальні поступки, а нинішні бізнес-пропозиції обговорюються без прямої участі Києва.

Jak piszą o tym źródła międzynarodowe

Міжнародне висвітлення підкреслює масштаб можливого пакета, але чітко відділяє обговорення від підписаних угод. Наголошується на залежності всіх проектів від завершення війни, корпоративній обережності ExxonMobil і політичному спротиві Конгресу дизельній угоді. Серед потенційних напрямів називаються нафтові спільні підприємства, постачання через «Дружбу» та «Північний потік», авіадоступ, титан, добрива та газовий проєкт на Алясці.

W czym relacje się różnią

Вартість потенційних проектів оцінюється у джерелах інакше: у 14 мільярдів або 14 трильйонів доларів. Є також розбіжність у часі нормалізації: Вашингтон заявляє, що повноцінне відновлення економічних зв’язків можливе лише після завершення війни, тоді як у Москві бізнес-пропозиції розглядають як стимул до нормалізації відносин зі США ще до її завершення.

Kontekst

Раніше бізнес-пропозиції зупинилися після того, як Україна відхилила російські вимоги про територіальні поступки як умову для переговорів. Нинішні обговорення розвивають пропозиції, які Стів Віткофф, Джаред Кушнер і Кирило Дмітрієв розглядали наприкінці 2025 року в межах обговорень мирного плану для України. Паралельно представники Дональда Трампа обговорювали з Україною післявоєнну економічну основу для довгострокового зростання та інвестицій.